అనగా అనగా ఇద్దరు రాణులు ఉండేవారట.
పెద్ద రాణికి ఒక అమ్మాయి పుట్టిందట. చిన్న రాణికి అది ఇష్టం లేదట. అందుకని ఆ పాపని పుట్టిన వెంటనే దాసీకి ఇచ్చేసిందట. పెద్ద రాణితో, “నీకు కప్ప పిల్ల పుట్టింది” అని చెప్పిందట. పెద్ద రాణి, “అయ్యో ! ఇది నా కర్మ!” అనుకుని ఏడుస్తూ ఊరుకుందిట.
తరవాత చిన్న రాణికి కూడా ఒక అమ్మాయి పుట్టిందట. ఇలా కొంతకాలం సాగిందట. పెద్దరాణి కూతురు దాసీ దాని ఇంటిలోనూ, చిన్నరాణి కూతురు రాజుగారింటిలోనూ పెరుగుతున్నారట. చిన్న రాణి పెద్దమ్మాయి చేత దాసీ పనులు చేయిస్తూ, చాలా కష్టాలు పెడుతూ ఉంటుందిట. చిన్నమ్మాయికి, అంటే చిన్న రాణీ గారి సొంత కూతురికి అది అస్సలు బాగుండదట. మరేమో, ఆ అమ్మాయికి తనకిది నచ్చలేదని వాళ్ళ అమ్మతో చెప్పాలంటే భయమట. అందుకని ఒక ఉపాయం ఆలోచించిందట.
ఒక రోజు ఆ చిన్నమ్మాయి బొమ్మలతో అమ్మ ఆట ఆడుకుంటోందిట. ఎంచక్కా అమ్మ లాగే తను కూడ వంట చేసి, ఆ బొమ్మకి, “తిను, తిను” అంటూ తినబెట్టిందట. కానీ ఆ బొమ్మేమో తినలేదు కదా. అప్పుడు ఆ అమ్మాయేమో, ” నా బొమ్మ బువ్వ తినటం లేదూ” అంటూ ఏడవటం మొదలెట్టిందట.
వాళ్ళమ్మ అది చూసి, “చిలకల కొలికీ చినదానా, బొమ్మలు బువ్వలు తిందురటే” అందిట నవ్వుతూ.
అప్పుడేమో ఆ అమ్మాయి, “మాయలదానా, మహిమల దానా, మనుషులు కప్పల కందురటే” అందిట చమత్కారంగా.
అప్పుడు చిన్న రాణి తను చేసిన తప్పు తెలుసుకుని, పెద్దరాణికి నిజం చెప్పి, పెద్దమ్మాయిని పిలుచుకుని వచ్చి, ప్రేమగా చూసుకోసాగిందట.”
(కథల అత్తయ్య (రచయిత్రి) గారికి కృతజ్ఞతలతో)

కథ కంచికీ, మనమింటికీ!

అనగా అనగా ఒక కోడి పెట్ట ఉండేది. దానికి నాలుగు కోడిపిల్లలు.
కోడి పెట్ట రోజూ తిండి కోసం బయటికి వెళ్ళేటప్పుడు పిల్లలని జాగ్రత్తగా తలుపు వేసుకోమని చెప్తూ, ఇలా పాడేది:
“రామ గుమ్మడి తలుపు వేయవే. రత్న గుమ్మడి తలుపు వేయవే. చంచలామణి తలుపు వేయవే. పద్మలోచన తలుపు వేయవే.”
అలాగే ఇంటికి తిరిగి వచ్చాక ఇలా పాడేది:
“రామ గుమ్మడి తలుపు తీయవే. రత్న గుమ్మడి తలుపు తీయవే. చంచలామణి తలుపు తీయవే. పద్మలోచన తలుపు తీయవే.”
అది విని, తల్లి వచ్చిందని తెలిసి కోడి పిల్లలు తలుపు తీసేవి.

పక్కన ఉండే ఓ నక్క వీటిని తిందామని ఆత్రంగా తల్లి బయటికి వెళ్ళాక తలుపు కొడితే ఆ పిల్లలు తలుపు తీసేవి కాదు.
కొన్ని రోజులు ప్రయత్నించి, బాగా గమనించి, తల్లి ఎలా పిలుస్తుందో నేర్చుకుని, ఒక రోజు నక్క కూడా,
“రామ గుమ్మడి తలుపు తీయవే. రత్న గుమ్మడి తలుపు తీయవే. చంచలామణి తలుపు తీయవే. పద్మలోచన తలుపు తీయవే”
అని పాడేసరికి, ఆ కోడి పిల్లలు తలుపు తీస్తాయి. అప్పుడు నక్క కోడి పిల్లలను తీసుకుని తన ఇంటికి వెళ్తుంది.

తిరిగి వచ్చిన కోడి పెట్ట తన పిల్లలు ఇంట్లో లేకపోవడం చూసి ప్రతి ఇంటికీ వెళ్ళి,
“రామ గుమ్మడి ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా? రత్న గుమ్మడి ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా? చంచలామణి ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా?పద్మలోచన ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా?” అంటూ పాడుతుంది.
నక్క కోడి పిల్లలని రుచిగా వండుకు తిందామని మసాలా కొనుక్కోవడం కోసం బయటికి వెళ్ళి ఉంటుంది.
తల్లి “రామ గుమ్మడి ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా? రత్న గుమ్మడి ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా? చంచలామణి ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా?పద్మలోచన ఈ ఇంట్లో ఉన్నావా?” అని పాడడం విని,
పిల్లలు గబ గబా బయటికి వచ్చేస్తాయి. తల్లి పిల్లలని తీసుకుని ఇంటికి వెళ్ళిపోతుంది.

మర్నాడు నక్క వచ్చి మళ్ళీ,”రామ గుమ్మడి తలుపు తీయవే. రత్న గుమ్మడి తలుపు తీయవే. చంచలామణి తలుపు తీయవే. పద్మలోచన తలుపు తీయవే.”
అని పాడి తలుపు కొడితే, ఈ సారి కోడి పెట్ట తలుపు తీసి, నక్కని లోపలకి రమ్మంటుంది. మాంసం వండి పెడతానని, పెరట్లో పీట మీద కూర్చుంటే వడ్డిస్తానని చెప్తుంది.
ఆశగా నక్క పెరట్లోకి వెళ్ళి అక్కడ ఉంచిన పీట మీద కూర్చుంటుంది.
నిజానికి ఆ పీట కింద గొయ్యి తవ్వి అందులో నిప్పులు వేసి పెట్టి దాని మీద పీట వేసి ఉంచి ఉంటుంది కోడిపెట్ట.
దాంతో, కాసేపయ్యేసరికి పీటకి మంట అంటుకుని నక్కకి కాలి, పరుగు తీస్తుంది.

అనగా అనగా ఒక పండితుడు. తన పాండిత్యం మీద ఆయనకి అపారమైన విశ్వాసం.
తనకు గొప్ప మంత్రాలు తెలుసుననీ, వాటిని నిష్ఠగా, తప్పులు లేకుండా జపించగలననీ గర్వం కూడా.

ఒక రోజు ఆయన వద్దకు ఒక భక్తుడు వస్తాడు. ఏదైనా మంత్రం ఉపదేశించమని ప్రార్థిస్తాడు.
ఏమీ చదువుకోని వాడు కనక అతను మంత్రాలు సరిగా పలకలేడనీ, మంత్రం సరిగ్గా పలకకపోతే అది పాపం అనీ చెప్తాడు పండితుడు.
తను పలక గలిగే మంత్రమేదైనా ఉపదేశించమని వేడుకుంటాడు ఆ భక్తుడు.

ఏమీ తెలియదు కదా అని అతనిని ఆటపట్టిద్దామని అనుకుంటాడు పండితుడు.
“రామ” నామాన్ని తిరగేసి, “మరా” అని ఉపదేశిస్తాడు.

ఆ భక్తుడు శ్రద్ధగా “మరా మరా మరా” అని జపిస్తూ ధ్యానం చేస్తాడు.
కొన్నాళ్ళకు భగవంతుడు ప్రత్యక్షమై ఆ భక్తుడిని ఆశీర్వదిస్తాడు.

ఆ సంగతి తెలిసిన పండితుడు, తన గురువు గారిని కలిసి,
“గురు వర్యా, దేవుడి పేరు తప్పుగా పలికిన అతనికి దేవుడు ఎలా కనిపించాడు?” అని అడుగుతాడు.
గురువు గారు పండితుడిని, “మరామరామరామ” అని అనమంటారు.
పండితుడు “మరామరామరామ” అంటాడు.
చివరికి “రామ” అని ఆగడం గమనిస్తాడు.

తను “మరా” అని చెప్పినా, తీరా జపించేటప్పుడు అది “రామ” నామమే అయ్యిందని గ్రహిస్తాడు.
తప్పు తెలుసుకుంటాడు.

కథ వినండి .

అనగా అనగా ఒక అబ్బాయి.
ఆ అబ్బాయి బాగా తెలివైన వాడని అందరూ అంటూ ఉండే వారు.
ఆ విషయం రాజు గారిని చేరింది.
రాజు గారు ఆ అబ్బాయి తెలివి తేటలని పరీక్షించాలనుకున్నారు.

అతనిని పిలిపించారు.
ఒక పలక మీద రెండు గీతలు గీశారు.
ఒక గీత చిన్నది.
ఇంకో గీత దానికన్నా కొంచెం పెద్దది.
“పెద్ద గీతను చెరపకూడదు. కానీ ఆ గీతను చిన్న గీత చెయ్యాలి,” అన్నారు.

ఆ అబ్బాయి ఆలోచించాడు.
బలపం తీసుకున్నాడు.
చిన్న గీతను పెంచాడు.
పక్కనున్న పెద్ద గీతకన్నా పొడవు పెంచాడు.
అంతే, చెరపకుండానే పెద్ద గీత చిన్న గీత అయిపోయింది!

ఆ అబ్బాయి ఎవరో కాదు, (మహామంత్రి) తిమ్మరుసు అని అంటారు.

భూమి తన చుట్టూ తాను తిరగడానికి 24 గంటలు పడుతుంది.
ఆ సమయాన్ని మనం ఒక రోజు అంటాము.
భూమి తన చుట్టూ తాను తిరగడం వల్ల పగలూ, రాత్రీ ఏర్పడతాయి.

భూమి సూర్యుడి చుట్టూ ఒక సారి తిరగడానికి 365 రోజులు పడుతుంది.
ఆ సమయాన్ని మనం ఒక ఏడాది, లేదా సంవత్సరము అంటాము.